Cristofano Malvezzi (1547 – 1599) was een invloedrijke spilfiguur in het Florentijnse muziekleven van de late Renaissance. Als een van de meest gevierde organisten en componisten van zijn tijd, speelde hij een cruciale rol in de stilistische overgang naar de vroege Barok. Zijn indrukwekkende oeuvre getuigt van een meesterlijk polyfoon vakmanschap, waarmee hij de weg plaveide voor de opkomst van de allereerste opera’s door de Florentijnse Camerata.
Op deze pagina vind je een overzicht van zijn leven en werk, evenals Nederlandse vertalingen van zijn vocale composities, direct beschikbaar als handige PDF-downloads. Dit maakt deze pagina een onmisbare, rijke bron voor koorzangers, dirigenten en muziekliefhebbers die de Florentijnse pracht van Malvezzi zelf willen doorgronden en uitvoeren.
-
Werken
-
Leven
-
Oeuvre
Cristofano Malvezzi (1547-1599)
De biografische informatie betreffende Cristofano Malvezzi is schaars. Hij werd geboren in Lucca en woonde vanaf 1551 in Firenze, waar hij vanaf 1562 in dienst trad bij de beroemde familie de’ Medici. Hij bekleedde een aantal organistenposten in de stad en gaf ook les aan leerlingen, onder wie Jacopo Peri. Vanaf 1573 bekleedde hij de dubbele functie van maestro di cappella in zowel de kathedraal als in S. Giovanni Battista, wat de hoogste positie was voor een musicus in de stad.
Gezien zijn activiteiten in Firenze, de talrijke intermedii die hij schreef voor de Medici-familie en andere leden van de aristocratie, zijn opdracht van een boek met ricercars aan graaf Giovanni de’ Bardi en de opdracht van een boek met madrigalen aan Emilio de’ Cavalieri, is het waarschijnlijk dat hij, net als hen, lid was van de Camerata Fiorentina. Deze groep vooruitstrevende musici, dichters en wetenschappers creëerde een nieuwe zangstijl (de monodie) en uiteindelijk de eerste opera’s in hun streven de tragedies uit het klassieke Griekenland in hun oorspronkelijke versie te herscheppen. Dat hij lid was van de Camerata wordt versterkt door het feit dat hij, naast enkele andere leden van deze groep, voor een groot deel instond voor de muziek van de intermedii, naar aanleiding van de feestelijkheden bij het huwelijk van Ferdinando de’Medici met Cristina van Lorreinen in 1589.
Tot zijn werken behoren, naast intermedii, drie boeken met madrigalen, een boek met ricercars, maar slechts twee sacrale composities, een merkwaardige omissie voor een componist die zo nauw verbonden was met de kerk.