Marco Da Gagliano

Marco (da) Gagliano (1582-1643)

Marco da Gagliano werd geboren in Firenze en woonde daar het grootste deel van zijn leven. Hij werkte er als kapelmeester aan de kathedraal en aan het hof van de Medici’s, voornamelijk in dienst van Cosimo II. In 1607 ging hij naar Mantua, waar hij muziek schreef voor de familie Gonzaga, waaronder in 1608 de opera La Dafne. In 1609 keerde hij terug naar Firenze.

Rond 1625 beperkte ziekte zijn werk, maar hij bleef de rest van zijn leven aan dezelfde instellingen als voorheen in zijn geboortestad verbonden. Als hofcomponist van de Medici’s was Marco da Gagliano zeer invloedrijk in zijn tijd, Jacopo Peri gaf zelfs aan dat, van alle leden van de Camerata Fiorentina, Gagliano’s manier om tekst op muziek te zetten het dichtst aansloot bij de werkelijke spraak en hij daarmee de doelstellingen van de Camerata, een monodisch gezang te creëren zoals in de klassieke Griekse tragedies, het best vertolkte.

Na zijn dood nam zijn populariteit af en werd zijn muziek overschaduwd door die van zijn tijdgenoot Claudio Monteverdi.

Van de veertien opera’s die Gagliano liet publiceren, zijn er slechts twee bewaard gebleven: La Dafne uit 1608 op tekst van Ottavio Rinuccini en La Flora uit 1628 op een libretto van Andrea Salvadori. Daarnaast publiceerde hij tussen 1602 en 1617 zes madrigaalboeken en componeerde hij tijdens zijn loopbaan heel wat monodische liederen alsook geestelijke muziek.

Da Gagliano componeerde in een mix van progressieve en conservatieve trends, wat in zijn ganse œuvre terug te vinden is: een deel van zijn gewijde muziek is a capella, in de prima prattica stijl van de 16^de eeuw eeuw, terwijl andere stukken invloed van de Venetiaanse School (o.a. Adriaan Willaert en Giovanni Gabrieli) verraden. Ook de invloed van de Camerata Fiorentina is in veel van zijn werken overduidelijk aanwezig.